کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری

• معاهدات بین المللی, معاهدات بین المللی هنر و هنرمندان

کنوانسیون برن برای حمایت از آثار ادبی و هنری که معمولاً به اختصار کنوانسیون برن شناخته می‌شود، یک معاهده بین‌المللی در خصوص حق تکثیر و حق مؤلف است که اولین بار در شهر برن در سوئیس در سپتامبر سال ۱۸۸۶ (شهریور ۱۲۶۵ شمسی) تصویب شد.

کنوانسیون برن کشورهای امضاکننده را (که در متن معاهده به نام «کشورهای عضو اتحادیه» شناخته شده‌اند) ملزم می‌کند که آثار پدیدآورندگان سایر کشورهای امضاکننده را همچون آثار پدیدآورندگان تبعه خود مورد حمایت کپی‌رایت قرار دهد. این پدیدآورنده کسی است که دارای تابعیت یکی از کشورهای عضو می‌باشد و اگر دارای چنین تابعیتی نیست، اثر خود را برای نخستین بار در یکی از کشورهای عضو اتحادیه منتشر می‌کند و یا اقامتگاه وی در یکی از کشورهای عضو اتحادیه است. به عنوان مثال، قانون کپی‌رایت فرانسه در مورد هر اثری که حمایت کپی‌رایت برای آن از دادگاه‌های فرانسه درخواست شود، بدون توجه به اینکه آن اثر ابتدائاً در کجا پدید آمده‌است، مادام که پدیدآورندهٔ اثر، تبعه یا مقیم یکی از کشورهای عضو است، لازم‌الاجراست.

کنوانسیون مربوط به رضایت با ازدواج، حداقل سن برای ازدواج و ثبت ازدواجها

 براساس قطعنامه (هفدهم) A 1763 مورخ ۷ نوامبر ۱۹۶۲ مجمع عمومی برای امضا و تایید گشوده شده است

این کنوانسیون از ۹ دسامبر ۱۹۶۴ براساس ماده ۶ به اجرا درآمده است.

دولتهای طرف قرارداد،

با تمایل، برای ترویج و حمایت از احترام همگانی برای حقوق بشر و آزادیهای بنیادی و رعایت این حقوق و آزادیها برای همه انسانها، براساس منشور ملل متحد بدون تمایز از حیث نژاد، جنسیت، زبان یا دین،

با یادآوری اینکه ماده ۱۶ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح میکند که:

۱ـ مردان و زنان در سن قانونی، بدون هیچ محدودیتی از نظر نژاد، ملیت یا دین، حق دارند ازدواج کنند و خانواده تشکیل دهند. مردان و زنان دارای حقوق برابر برای ازدواج، در طول ازدواج و در فسخ آن هستند.

۲ـ ازدواج باید فقط با رضایت کامل و آزادانه زوجی که قصد ازدواج دارند، ثبت شود، با یادآوری مجدد اینکه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در قطعنامه (نهم) ۸۴۳ مورخ ۱۹۵۴ اعلام کرد بعضی رسوم، قوانین و روشهای باستانی مربوط به ازدواج و خانواده با اصول تعیین شده در منشور ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر مغایرت دارند،

کنوانسیون شورای اروپا در مورد پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی

• استانبول، ۱۱٫V.2011
• مقدمه کشورهای عضو شورای اروپا و سایر امضاکنندگان این قرارداد،

با یادآوری کنوانسیون حمایت از حقوق بشر و آزادی های اساسی (ETS شماره ۵، ۱۹۵۰) و پروتکل های آن، منشور اجتماعی اروپا (ETS شماره ۳۵، ۱۹۶۱، تجدید نظر در سال ۱۹۹۶، ETS شماره ۱۶۳)، شورای اروپا کنوانسیون اقدام علیه قاچاق انسان (CETS شماره ۱۹۷، ۲۰۰۵) و کنوانسیون شورای اروپا در مورد حمایت از کودکان در برابر استثمار جنسی و سوء استفاده جنسی (CETS شماره ۲۰۱، ۲۰۰۷).

با یادآوری توصیه های زیر کمیته وزیران به کشورهای عضو شورای اروپا: توصیه Rec(2002)5 در مورد حمایت از زنان در برابر خشونت، توصیه CM/Rec(2007)17 در مورد استانداردها و مکانیسم های برابری جنسیتی، توصیه CM/ Rec(2010)10 در مورد نقش زنان و مردان در پیشگیری و حل مناقشه و ایجاد صلح و سایر توصیه های مربوطه.

قانون اساسی دولت جمهوری اسلامی ایران را حتما مطالعه کنید تا ...

مقدّمه قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مبین نهادهای فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و اقتصادی جامعه ایران بر اساس اصول و ضوابط اسلامی است که انعکاس خواست قلبی امت اسلامی می‌باشد. ماهیت انقلاب عظیم اسلامی ایران و روند مبارزه مردم مسلمان از ابتدا تا پیروزی که در شعارهای قاطع و کوبنده همه قشرهای مردم تبلور می‌یافت این خواست اساسی را مشخص کرده و اکنون در طلیعه این پیروزی بزرگ، ملت ما با تمام وجود نیل به آنرا می‌طلبد.ویژگی بنیادی این انقلاب نسبت به دیگر نهضت‌های ایران در سده اخیر مکتبی و اسلامی بودن آنست. ملت مسلمان ایران پس از گذر از نهضت ضد استبدادی مشروطه و نهضت ضد استعماری ملی شدن نفت به این تجربه گرانبار دست یافت که علت اساسی و مشخص عدم موفقیت این نهضت‌ها مکتبی نبودن مبارزات بوده است. گر چه در نهضت‌های اخیر خط فکری اسلامی و رهبری روحانیت مبارز سهم اصلی و اساسی را بر عهده داشت ولی به دلیل دور شدن این مبارزات از مواضع اصیل اسلامی، جنبش‌ها به سرعت به رکود کشانده شد از اینجا وجدان بیدار ملت به رهبری مرجع عالیقدر تقلید حضرت آیت الله العظمی امام خمینی ضرورت پیگیری خط نهضت اصیل مکتبی و اسلامی را دریافت و این بار روحانیت مبارز کشور که همواره در صف مقدم نهضت‌های مردمی بوده و نویسندگان و روشنفکران متعهد با رهبری ایشان تحرک نوینی یافت. (آغازنهضت اخیر ملت ایران در سال هزار و سیصد و هشتاد و دو هجری قمری برابر با هزار و سیصد و چهل و یک هجری شمسی می‌باشد.

اعلامیه‌ کنفرانس‌ جهانی‌ تغذیه‌، رم‌ ( مصوب‌ دسامبر ۱۹۹۲ (۳۱))

By pajohesh in معاهدات بین المللی ۱) ما، وزراء و نمایندگان‌ تام‌الاختیار ۱۵۹ کشور و جامعه‌ اقتصادی‌ اروپا، در کنفرانس‌ بین‌المللی‌ تغذیه‌ که‌ در ماه‌ دسامبر ۱۹۹۲ در رم‌ تشکیل‌ گردیده‌، عزم‌ راسخ‌ خود را در راه‌ از بین‌ بردن‌ گرسنگی‌ و کاستن‌ از سوء تغذیه‌ به‌ اشکال‌ گوناگون‌ آن‌ اعلام‌ می‌داریم‌. 

 گرسنگی‌ و سوءتغذیه‌ در دنیایی‌ که‌ دانش‌ و معلومات‌ و منابع‌ لازم‌ جهت‌ پایان‌ دادن‌ به‌ این‌ فاجعه‌ بشری‌ را در اختیار دارد امری‌ است‌ غیرقابل‌ قبول‌. ما می‌دانیم‌ که‌ دستیابی‌ به‌ غذای‌ سالم‌ و کافی‌ مبتنی‌ بر علم‌ تغذیه‌ حق‌ هر انسانی‌ است‌. ما می‌دانیم‌ که‌ در جهان‌، غذای‌ کافی‌ برای‌ تغذیه‌ همگان‌ وجود دارد و مشکل‌ اصلی‌ تغذیه‌ در حقیقت‌ عدم‌ دستیابی‌ برابر به‌ مواد غذایی‌ است‌. با درنظر داشتن‌ حق‌ انسان‌ها در دستیابی‌ به‌ شرایط‌ کافی‌ زندگی‌، منجمله‌، دسترسی‌ به‌ غذای‌ کافی‌، که‌ در اعلامیه‌ جهانی‌ حقوق‌ بشر آمده‌ است‌، تمام‌ مساعی‌ خود را در تلاشی‌ یکپارچه‌ برای‌ تحقق‌ بخشیدن‌ به‌ رهایی‌ از گرسنگی‌ به‌ کار خواهیم‌ گرفت‌. و نیز اعلام‌ می‌داریم‌ برای‌ دوام‌ و بقای‌ تغذیه‌ بدون‌ دغدغه‌ همگان‌، در دنیای‌ توأم‌ با صلح‌ و آرامش‌، دنیایی‌ مبتنی‌ بر برابری‌ و مساوات‌ و محیطی‌ اطمینان‌ بخش‌ فروگذار ننماییم‌. 

۲) علی‌رغم‌ پیشرفت‌های‌ چشمگیری‌ که‌ در سطح‌ جهانی‌ در مورد افزایش‌ طول‌ عمر، سوادآموزی‌ بزرگسالان‌، و نیز در مورد وضعیت‌ تغذیه‌ به‌ دست‌ آمده‌ است‌، همگی‌ به‌ این‌ واقعیت‌ نگران‌ کننده‌ غیرقابل‌ قبول‌ واقفیم‌ که‌ ۸۷۰ میلیون‌ نفر در کشورهای‌ در حال‌ رشد یعنی‌ ۲۰ درصد جمعیت‌ این‌ کشورها ـ هنوز هم‌ از دسترسی‌ به‌ غذای‌ کافی‌ که‌ براساس‌ برنامه‌ تغذیه‌ سالم‌ جوابگوی‌ نیازهای‌ روزانه‌ آنان‌ باشد محرومند. 

اعلامیه جهانی حقوق بشر

از آنجا که بازشناسی حرمت ذاتی آدمی و حقوق برابر و سلب ناپذیر تمامی اعضای خانواده ی بشری بنیان آزادی، عدالت و صلح در جهان است.
از آنجا که بی اعتنایی و تحقیر حقوق انسان به انجام کارهای وحشیانه انجامیده به طوری که وجدان آدمی را در رنج افکنده است.
از آنجا که پدید آمدن جهانی که در آن تمامی ابناء بشر از آزادی بیان و عقیده برخوردار باشند و به رهایی از هراس و نیازمندی رسند، به مثابه عالیترین آرزوی همگی انسانها اعلام شده است.
از آنجا که بایسته است تا آدمی، به عنوان آخرین راهکار، ناگزیر از شوریدن علیه بیدادگری و ستمکاری نباشد، به پاسداری حقوق بشر از راه حاکمیت قانون همت گمارد.

میدانیم که: حقوق بشر امری ذاتی و مادر زادی است متاسفانه انسان ها متاًثر

 

میدانیم که: حقوق بشر امری ذاتی و مادر زادی است

متاسفانه انسان ها متاًثر

از نقش مذاهب، صاحیان قدرت، اقتصاد و ... در حقوق طبیعی خود محدود میشوند.

هیچ قدرتی برتر از حق انسانی و ارادهٔ مردم نیست

ایران روزی آزاد خواهد شد

با توجه به آسیب دیدگان چشمی با قلبی آکنده از احترام و همدلی، به تمام کسانی که در مسیر دشوار سختی‌ها، سلامت چشمان خود را از دست داده‌اند، درود می‌فرستم.

تاریکی یا تاری چشمان شما، گواهی بر رنجی است که بر جان خریده‌اید،

اما بدانید که بینایی واقعی، در زلال نگاهِ انسانی و ایستادگی شما جاری است.

آرزوی ما، التیام زخم‌های شما و بازگشت روشنایی به روزگارتان است.

در برابرِ دنیایِ ظلم وتاریکی، ما به دنبالِ نوری هستیم که در قلب‌هایمان روشن مانده است