۱۴۰۵ تیر ۲, سه‌شنبه

سقوطِ ستاره‌ها؛ دلنوشته‌ای برای نخبگان و هنرمندانِ جاویدنام




 سقوطِ ستاره‌ها؛ دلنوشته‌ای برای نخبگان و هنرمندانِ جاویدنام

​چقدر جگرسوز است وقتی به نام‌های شما نگاه می‌کنیم؛ شما که تبلورِ هوش، زیبایی، هنر و آگاهیِ یک ملت بودید. شما نخبه‌هایی بودید که جهان به احترامتان سر فرود می‌آورد، هنرمندانی بودید که با قلم، صدا، و صحنه‌ی خود به روحِ این جامعه جان می‌بخشیدید. اما جرمِ شما چه بود؟ اینکه نخواستید برجِ عاج‌نشین باشید؛ اینکه چشم‌هایتان را به روی دردِ مردم نبستید و آمدید تا صدایِ رسایِ تمامِ ایران باشید.
​رژیمِ ملاها، حکومتِ جهل و تاریکی است. در قاموس آن‌ها، دانایی جرم است و هنر، گناه. آن‌ها که خود دست‌پرورده‌ی خفقان و بلاهت هستند، نتوانستند درخششِ ذهن‌های بیدار و روح‌های هنرمند شما را تاب بیاورند. پس تبر را برداشتند و به جانِ زیباترین و باارزش‌ترین داشته‌های این سرزمین افتادند.
​جنگِ میانِ جهل و آگاهی
​آن‌ها که ماشه را کشیدند، طناب‌های دار را بافتند و سلول‌های انفرادی را از عطرِ حضور شما پر کردند، فکر می‌کردند با گرفتن جانِ شما، غائله را ختم می‌کنند. چقدر نادانند ستمگران!
​آن‌ها گمان کردند با خاموش کردن یک شاعر یا نویسنده، واژه‌ها می‌میرند.
​آن‌ها خیال کردند با پرپر کردن نخبگان و دانشجویانِ شریفِ این مرز و بوم، میل به پیشرفت و آزادی در رگ‌های این نسل می‌خشکد.
​آن‌ها تصور کردند با بند کشیدن و کشتنِ هنرمندانِ معترض، صدایِ موسیقیِ آزادی قطع می‌شود.
​اما خونِ نخبه و هنرمند، سمی‌ترین پادتن برای کالبدِ یک حکومتِ فاشیستی است. شما با رفتنتان، ابتذال و کراهتِ این رژیمِ دزدِ آرزوها را به کلِ جهان نشان دادید. شما هنرِ واقعی را معنا کردید؛ هنری که در خدمتِ قدرت نبود، بلکه در آغوشِ خیابان و در کنارِ مردمِ ستمدیده متولد شد.
​رویای سپیدِ نخبگان، کابوسِ تاریکِ ملایان
​ای جاویدنامانِ عرصه‌ی فکر و هنر! رژیمِ خونخوار تنِ شما را از ما گرفت، اما یادداشت‌ها، طرح‌ها، آوازها، و از همه مهم‌تر، شجاعتِ ساختارشکنتان را در حافظه‌ی جمعی ما حک کرد. هر دانشگاه، هر گالری، هر صحنه‌ی تئاتر و هر سنگ‌فرشِ خیابانی در ایران، امروز یادآورِ نگاهِ نافذ و اندیشه‌ی پویای شماست.
​ما در برابرِ عظمتِ فداکاریِ شما سر تعظیم فرود می‌آوریم و با قلبی شکسته اما پر از خشم، عهد می‌بندیم که نگذاریم این باغِ آرزوها مدفونِ جهلِ ملایان شود.
به یادِ ستاره‌های درخشانِ آسمانِ ایران:
«رژیمِ سفاک، شما را پرپر کرد، اما فکر و هنرِ شما فراتر از مرزهای تن پرواز کرد. شما تا ابد نمادِ بیداریِ این خاک هستید. ما راهِ شما را که راهِ روشنایی، آگاهی و زیبایی است، در تاریک‌ترین شب‌ها ادامه خواهیم داد تا روزی که ایران را از لوثِ وجودِ این جهل‌پرستان پاک کنیم.»

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر

حبس بدون تصمیم؛ ادامه بلاتکلیفی فخرالدین جعفرآقایی در زندان زاهدان

  حبس بدون تصمیم؛ ادامه بلاتکلیفی فخرالدین جعفرآقایی در زندان زاهدان خبرگزاری هرانا – فخرالدین جعفرآقایی، شهروند ساکن زابل، علیرغم گذشت بیش ...